ماجراهای خانه ما
For the rest of my life برای باقی عمرم I’ll be with you’ll stay by your side میخواهم کنار تو بمانم میخواهم با تو باشم I’ll be loving you…loving you عاشق توخواهم بود…عاشق تو And I know that For the rest of my life برای باقی مانده ی عمرم (به علت مشکلات دسترسی به اینترنت ، این پست با تاخیر گذاشته شد) هر روز برای من و تو روز دوست داشتن است . دیروز در همه جای دنیا روزی مشترک برای گفتن دوستت دارم بود . Happy Valentine اما برای من و تو ، هر روزمان روز دوست داشتن است ، شاید خیلی زیاده از حد است ، شاید خیل شعار گونه است ، اما من و تو بی آنکه رنگ و بوی مهر میانمان شکل ظاهری به خودش بگیرد ، برای هم هستیم . دیشب ، هشت ساعت تمام انتظار ، با هم در مطب دکتر گذراندیم ، در روز دوست داشتن ، با بسته ای ازپاستیل. سال گذشته هم ، شب ولنتاین را ساعتها با هم در ماشین ، در پارکینگ بیهقی در انتظار بسته ی پستی در کنار هم ، با یک بسته پاستیل و یک بسته اسمارتیس گذراندیم . دوست داشتن و دوست داشته شدن ، هر دو نیاز حیاتی ما انسانهاست . بسیار دیده ام که اکثریت افراد ، در جستجوی دوست داشته شدن هستند و برای آن بسیار تلاش می کنند . اما در نظر و عقیده من ، توانایی دوست داشتن ، بسیار زیبنده تر از دوست داشته شدن است . توضیح زیادی برای این باورم ندارم ، اما دوست داشتن آنچه در اطرافت هست بسیار ساده تر است ، و بسیار آرامش بخش تر ، از آنکه سعی کنی ، دوستت بدارند . نمیدانم این را کجا و کی آموختم که دوست بدارم ، بی آنکه انتظار دوست داشته شدن را در خودم بپرورانم ، به گمانم که این را از تو آموختم همسر خوبم . اما هنوز هم بارها و بارها ازت می پرسم که هنوز آنگونه که برایت بودم ، دوستم داری ؟ و با آنکه خودم پاسخش را میدانم ، اما دوست دارم که نجوای صدای گرم تو را در گوشم بشنوم ، حتی در خواب . همسرم ، همدلم ، همراهم ، دوستت دارم به خاطر خودت ، و آنچه هستی . خدا رو شکر که تو را دارم . وصف حال این روزهای عاشقانه ی ما (حیف که نشد که کلیپش را به یادگار بگذارم ) پیشترها به سادگی از پاسخ محبت طرف مقابلم نمی گذشتم ، و درگیری ذهن و روحم با این انتظار که تبدیل به نیاز به حقی شده بود ، برایم آزاردهنده می نمود . اما سالهاست که دیگر خبری از آن احساس گنگ آزاردهنده و تلخ نیست . می توان اینطور معنا کرد ، دوست داشتن ، در مقابل دوست داشته شدن ( دوست داشتنی مشروط ) چقدر بیقدر است ، محبت، در انتظار پاسخ . محبت کردن تو ، در دیدگان دیگران ، زیبا و ارزشمندت می گرداند ، بی آنکه از انتظار تو اطلاعی داشته باشند ، و اما تو --- برای آنکه آن زیبایی کمرنگ نگردد ، کلامی از انتظار بی پاسخت به زبان نمی آوری ، و با گمان اینکه ، این انتظار و نیاز در تو خاموش می ماند ، غافل از اینکه نیازت در تو هرگز خاموش نمانده ، آتش این نیاز در تو به مانند خرده های زغالی می ماند که گرد خاکستر روی آن نشسته و تنها منتظر نسیمی است که شعله ور شود ، آن وقت است که دیگر محبت های تو تبدیل به سوهان منتی می گردد ، که بر روی آنچه با نام محبت از خود ساخته ای ، می ساید . دیگر وقتی محبتی می کنم ، آنرا نهایت لطف خودم تصور نمی کنم ، محبت و دوست داشتن ، ارزشمندترین هدیه ای است که خودم می توانم به خودم بدهم . دوست داشتن یکی از زیباترین احساس های زیستن است . دوست داشتن موهبتی است که تنها زمانی می توان از خلوصش لذت برد و احساس آرامش نمود که ، بی انتظار پاسخ نثارت گشته باشد . به گمانت چرا کمتر محبتی و عشقی را می توان مشابه عشق و محبت مادر به فرزند دانست و تجربه کرد ، چون مادر است که خالصانه مهرش را نثارت می کند و خطاهایت را می بخشاید، آغوش برایت باز می کند و در نهایت مهر به تو آرامش می دهد . و البته شاید بیشتر از تو ، این مادر است که محبت کردن به فرزندش لذت میبرد و آرامش می گیرد . ای کاش بتوانیم اینگونه به یکدیگر مهر بورزیم. آغازی دیگر اتفاقاتی غافلگیر کننده و بدون پیش بینی و انتظار ، زندگی روزمره و عادی تو را دست خوش تغییر می کند ، تغییری که تکانت می دهد و اگر آمادگی لازم را برای تغییر نداشته باشی ، هاج و واجت می کند . تغییر برای ما و خانه ی ما غیر منتظره آمد ، اما به گمانم بتوانیم از پس این تغییرات برآییم و هاج و واج نمانیم. خانه ی کوچکمان را که با تمام عشقمان دوستش داشتیم ، و البته داریم ، فروختیم ، بسیار ناگهانی .... و خانه ای کمی بزرگتر را خریدیم ، اما از آنجایی که این خانه ما را خیلی دوست دارد و ما هم او را ، نتوانستیم خیلی ازش دور شویم ، فقط به فاصله ی چند کوچه ی باریکتر آن سو تر . نمی دانم چرا سال گذشته که قصد رفتن از این خانه را داشتیم ، نگذاشتی که برویم ، اما حالا .... بدون اینکه بخواهیم ، اجازه دادی که ما برویم ؟!!! من همیشه خانه ای بزرگتر و نو نوارتر می خواستم ، اما تو را چه کنم ، که اینهمه دوستت می دارم ؟؟؟؟؟ تو برای ما خانه ای بودی که در آن آغاز کردیم ، بهترین و شادترین لحظه ها را در میان دیوارهای امن تو تجربه کردیم .. سخت ترین و تلخ ترین لحظه های زندگی مان را با آرامشی که تو برایمان ساختی ، از سر گذراندیم ... نمی دانم آرامش ما ؛ تو را اینچنین گرم و با صفا کرد ، و یا آرامش تو؛ این صفا و گرمی را به زندگی ما بخشید ؟؟؟؟ اما هر چه که هست ، برایمان خاطرات خوشی است که از میان دیوارهای تو برایمان می ماند ... برای مان عجیب شده دقیقا در همان تاریخی که شش سال پیش تو برای ما شدی ، از ما دل کندی !! (28/10/84 تا 28/10/90) وقتی که فکر رفتن می کنم ، اشک به چشمانم میدود ، خانه ی کوچک ما ، خانه ای پر از مهر ما ، خانه ی پر از نور و گرمای ما ، تو را بگذاریم و برویم ؟ خوب یادم هست که چطور آقای خانه دیوارهایت را مرمت کرد و آراست ، تا در چشم خانوم این خانه مقبول گردد . آن لحظه های ناب تلاش مرد خانه برای آراستن خانه اش ، مرغ بهشتی ای را در نظرم جلوه گر می کند که با تمام تلاش و وسواس سعی در ساختن و آراستن هر چه بیشتر آشیانه اش می کند ، تا جفتش آن همه سلیقه و ذوق را از نظر دور نگرداند و یگانه بانوی آشیانه اش گردد. اینچنین مرد بهشتی ای در کنارم دارم که ، خانه ی کوچک مان ، به بهشت کوچک ما مبدل گشت . شاید هیچ کس نتواند زیبایی های خانه ی کوچک ما را جز من و تو ؛ با چشمانی عاشق ببیند ، اما اولین خانه ی ما ، خانه ای بسیار زیبا و دل انگیز ، از نور و مهر و گرما بود. این ها را نوشتم که هیچ گاه گذر زمان و روزمرگی ها با پاشیدن گرد فراموشی از خاطرمان نبرد . اما این را خوب میدانم که درخانه ی جدید ، برایمان فصلی نو از کتاب زندگی مان ورق خواهد خورد . ( ما سال جدید را هم در همین خانه ی دوست داشتنی مان آغاز خواهیم کرد ، و هنوز فرصت با تو بودن را داریم خانه ی زیبا و امن ما ) اتفاق غافلگیر کننده دیگری هم در کشاکش این تغییرات برایم پیش آمد ، که هنوز نمی دانم چه می خواهم بکنم ، قبولی دانشگاه در مقطعی بالاتر ، بعد از سالها ، بدون اینکه انگیزه ای از ادامه ی تحصیلات دانشگاهی داشته باشم ، فقط امتحانی دادم و قبول شده ام ، نمی دانم که باید بروم ، یا بگذارم برای زمانی که این انگیزه قویتر شد ، در هر حال این قبولی هرچند مذحکانه بود ، اما برای روحیه خودم و خوشحالی همسرم و مادر و پدرم خوب بود ؛ و تلنگری که هنوز پیر نشده ای و می توانی ادامه دهی . چقدر روزهایی که پر از انرژی و امید هستی ؛ خوب هستند ، حتی اگر دنیایی مسائل پیچیده رو به رویت برای حل کردن داشته باشی ، تو جرعت خواندن صورت مسئله را از خودت نشان می دهی و راه حل پشت راه حل برایش می نویسی و می نویسی ، به این امید که شاید از میان این همه راه حل ؛ یکی از آنها به جواب اصلی نزدیک باشد و تو نمره کامل از مسئله ای که جلوی رویت گذاشته اند ، بیاوری . همسرم – همدلم – مهربانم ، ممنونمممممممممممممممم این روزها شادابی من و تو در پس انتظاری طولانی و خسته کننده و فشار زیاد کار و مسئولیت تو، کم و کمتر شده ، و هر دو سعی می کنیم که برای دیگری لحظه ای همراه با آرامش و شادی را خلق کنیم ، هرچند کوتاه ، گاه با کلامی – گاه با یاد خاطره ای – گاه با دیدار دوستان و عزیزان – گاه با گردشی کوتاه حتی در نهایت خستگی و کلافه گی از روز در هم پیچیده ای که داشته ایم . چند شب پیش را " تو " برایم بسیار شادی بخش ساختی ، حیفم آمد که از آن شب خاطره ای ثبت نکنم – ( هر سال با آنکه ما مسیحی نیستیم ، اما به خاطر دل من ، در روزهای نزدیک به سال نوی مسیحی ، به محله های همشهریان ارامنه میرویم و گشتی میزنیم ، و از مغازه هایی که این شبها پر از سمبل های کریسمس هستند ، یادگار کوچکی می خریدیم ، که من با آن کلی ذوق می کردم ) – اما امسال با آنکه سخت مریض بودی ، برای دله من و نشاندن خنده ای بر لب من ، برایم یک درخت خریدی ، و یه صومعه ی فانتزی- چقدر من این درخت و صومعه رو دوست دارم – چقدر این درخت برایم با ارزش است – نمیدانی اگر بگویم دلم را " تو " چراغان کردی ، نه چراغهای درختمان . ای کاش همه ی زوج ها یاد میگرفتند که همیشه باید مهر و عشق را زنده نگاه دارند ، مهر و محبت چیزی نیست که بگذاری روی تاقچه و یا توی آلبوم خاطرات ، و سالی یکبار به یاد سالروز عروسی به یادش آوری – بسیار دیده و شنیده ام که می گویند : "خوب ما با هم هستیم و برای هم تلاش می کنیم ، همه ی ساعات روز را برای این زندگی و مخارجش زحمت می کشیم، خوب بیش از این دیگر چه نیازی هست ؟!! اما آیا روز اول هم همین نشانی از مهر را برایمان بود ؟ مهر و محبت با پراکندن و نشان دادنش است که روز به روز زیباتر و موثرتر می شود. مهر و محبت زناشویی ، گلدان گلی است که باید به آن نور برسانی ، آب برسانی ، حتی گلبرگ هایش را ناز و نواش کنی ، با او گفتگو کنی ، تا رشدش متوقف نشود و در تمام فصل ها با ریزش گلهایش ، باز گل بدهد و برایت بدرخشد . این رسیدگی به این گلدان فقط و فقط وظیفه ی یکی از همسران نیست – هر دو باید با جان و دل از گلدانشان مراقبت کنند ، اگر روزهایی یکی از آن ها گرفتار بود ، نباید دیگری از گلدان دل ببرد و منتظر بماند تا دیگری سر وظیفه اش حاضر شود ، اگر این شود که دیگر باید منتظر پایان عمر گلدان و گلهایش شد . اما حتی اگه یکی از همسران هم این رسیدگی ها غافل نشود ، باز آن گلدان شاداب خواهد ماند ، تا روزی که دوباره دو نفره برای گلدانشان نور و آب بیاورند ، روزی دیگر این گلدان کوچک تبدیل به یک درخت گلدار و با ریشه های محکم میگردد ، تا شاخه نهالی از آن را بتوانی به دست فرزندت بسپاری ، تا او هم مسئولیت نهال سلامتی که به او سپرده ای را به عهده بگیرد ، همانطور که ما نهالمان را از بزرگتر ها به امانت گرفتیم و مسئولش شدیم . تولد سی و سه سالگیت مبارک باشه همسر جون من تولد تو با ارزشترین تولد برای من است ، اگر تو نیامده بودی ، در کجای این دنیا همسری همچون میداشتم .. خوب می دانی که چقدر با تو آرامش دارم و چقدر همیشه شاکر هستم که تو در کنارم به عنوان همسر و بهترین دوست من هستی . من رو ببخش اگه یادداشت تولدت را با کمی تاخیر در خاطراتمان ثبت کردم . تولدت را مثل همیشه روز 15 آبان در جمع خانواده خودت در منزلمان شاد بودیم و همه برایت آرزوهای خوب و زیبا داشتند . امیدوارم شمع 100 سالگی را در سلامتی و شادی فوت کنی . ننوشتنم از آن جهت نیست که رویداد تازه ای برای ثبت کردن دست نداده است ، ننوشتنم از سکوت دلم است . ساکت تر شده ام ، آرامتر . حرفها ، خواست ها و نیاز ها در دلم به خواب می روند و اثری در ظاهر نمی گیرند. در دل ، در سکوت ، در پس ذهن و خیال می خواهم و می خوانم ، هرچند که چیزی در ظاهر ظهور نمی کند . تغییر کرده ام ، بسیار تغییر کرده ام ، از شور و هیجان هایم دیگر خبری نیست . خاموشم . فروغی ندارم . میانسالی در من رشد می کند و ناتوان از اینکه نگذارم در روحم نیز رشد کند . تصمیم برای حرکتی تازه می گیرم ، تا شوقی را دگر بار در وجودم روشن کنم ، اما این شوق عمر طولانی در من نمی یابد. منتظر هیچ چیز نیستم ، حتی بهانه ی چیزی را هم نمی گیرم . فقط در سکوت درونم مانده ام ، بی هیچ خواسته ای . در سکون و سکوتم همچون مرداب خفته ای شده ام ، که بودن یا نبودنش را ارزشی نیست . منتظر تو بودم که بیایی و دلم را چراغان کنی و باری دیگر اهلی شوم ، اما تو هم نیامدی و روزهایم همچنان به یکنواختی و ریتمی کند و خسته کننده ، بی هیچ فروغی در من می گذرد . امروز سی و سه سال زندگی ، روزها و شب ها ، هفته ها ، ماه ها ، سال ها ، در گذر از کودکی و نوجوانی و جوانی رو پشت سر می گذارم و قدم در سی و چهار سالگی ام می گذارم . پس سلام از وقتی از سی گذر کردم – روزای تولد برام شادابی سالهای قبلترش رو نداره – منتظر تولد نیستم – نه کیک و نه هدیه و نه تبریک – دوست دارم کسی یادش نباشه – اما به مدد فیس بوک ، خیلی ها این روز رو با محبتشون بهم تبریک گفتن از صبح تا به حال ، البته به غیر از خانواده ام که مطمئنم همیشه یادشونه . هرچند که هنوز عزیزترین یادش نیوفتاده و یا به روی خودش نیاورده . دلم گرفته امروز اشک هام میان و میرن ، دلم یه چیزی می خواد ، نمی دونم چی ، یه نشونه ، یه هدیه ، یه بغض تو دلم سنگین شده که بی بهانه می چکه . نمی دونم که حتی این بغض چیه و برای چیه – مثل گریه اولین نفس ..... امروز روز تولده منه – می دونم که این روز برای مامان و بابام خیلی با ارزش بوده و هست – خدایا شکرت به خاطر حضور با ارزششون تو زندگی من – چقدر در حق من لطف داشتی که مامان و بابام رو این دوتا فرشته انتخاب کردی . امروز دلم می خواد شاکر باشم به خاطر داشته هام از همون لحظه تولد ، می دونم خیلی از چیزایی که از همون لحظه هدیه گرفتم رو هنوز هم نمی دونم و نمی شناسم . به خاطر نفسی که راحت کشیدم و شیری که با عشق مامان گلم نوشیدم . به خاطر محبت پدری که قبل از اینکه تو این دنیا باشم برای من بوده و هست . به خاطر برادر بزرگی که همیشه می تونستم روش حساب کنم و به هم جرعت می داده. به خاطر برادر کوچیکی که همیشه می تونستم عاشقانه دوستش داشته باشم و خواهری کنم براش . به خاطر همسری که ، نه همسر نه .... دوست – یار – هم پا – هم دل – نمی تونم بگم چی – کسی که همیشه جاش تو زندگی برام خالی بود ، و نه پدر و نه مادر و نه برادرها و نه دوستانم می تونستن اون جا رو برام پر کنن . به خاطر عزیزترین . به خاطر دوستان و اقوام خوب شاکرم . اینا چیزای کمی نیست که من دارم – خیلی ها یه دونه اش رو هم ندارن – خدایا هزار بار شکر به خاطر خودم هم شکر – فروغی که زندگی رو دوست داره – کور نیست – کر نیست – می بینه و می شنوه و راهش رو خودش انتخاب می کنه و انسانگونه زندگی می کنه . به خاطر رنگ گلها شکر به خاطر آفتاب و باران شکر به خاطر چیزای کوچیکی که هنوز می تونم ببینمشون و با هاشون سر خوش بشم شکککککککککککککککر . برای خودم امروز آرزو می کنم که همیشه بتونم شادی درونم رو حفظ کنم و انتظارم از اطرافیانم کم و کمتر کنم و بتونم عصبانیتم رو راحت تر کنترل کنم و از اطراف و اطرافیان کمتر تاثیر بگیرم . نمی دونم اما آرزوهای خیلی بزرگی مثل زمانی که بچه بودم ندارم – زندگی ام این قدر بی هیجان پیش میره که رویاهام رو فراموش کردم که بخواهم آرزوی خاصی بکنم . اما بزرگترین آرزوم اینه که خودم و اطرافیانم رو سلامت ببینم و درد و رنجشون رو ، چه جسمی و چه روحی نبینم . و اونقدر توان مالی داشته باشم که به خیلی ها کمک کنم و خودم هم راحت باشم و نگرانی نداشته باشم – خوب این دیگه حسابی ایده آل گرایی شدش .... ههههههههه ..... اما خوب دیگه گفتم آرزو دیگه . دلم می خواد برای خودمون سفرهای جالب بریم – یکی از بزرگترین آرزو هام اینه که با محمد هی بریم سفر– مثلا قطب – مثلا ته دریا و غواصی – مثلا ته دل جنگل – وقتی که عزیزترین رو با نگاه پر از حسرتش می بینیم – این آرزو رو میزارم تو الویت همه ی آرزوهام ، بس که باهاش بهم خوش میگذره . دلم میخواد مامان بشم – اما خوب اگه هم نشدم – در عوضش یه چیزای دیگه میخوام دیگه – مثلا همون خیال راحت و بی دغدغه از مسائل مالی که بتونیم از اون سفرها بریم . چه کیفی میده واقعاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا خلاصه اگه سر دل آرزو هام باز بشه – خیلی گرون در میادش --- هههههههه – اما همون یه دل شاد و بدن سلامت از همه چیز برام مهمتره . خدایااااااااااااااااااااااااااااااااااااا شکرتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت تنها شیرینی سالروز تولد سی و چهار سالگی و شمعی که با آروزیی فوت شد. همسرم به خاطر تغییر تقویم ساعتش ، تاریخ تولدم تولد رو از با روز بعدش اشتباه گرفت ، و در نتیجه نه آن روز و نه روزهای بعد از آن هیچ چیزی برایم در نظر نگرفته بود ، چرا که فکر می کرد دیگه برای من ارزشی نخواهد داشت . دوم اردیبهشت ، روزی که با هم آغاز کردیم . پنج سال از پیمانی که باهم بستیم گذشت ، که البته این سال پنجم سختترین این سالها بود . خوشحالم که در این پنج سال ، در همه ی روزهای خوش و نا خوش ، شانه به شانه هم پیش رفتیم و با همه مشکلات رو به رو شدیم ، نمی گم از پس همه ی سختی های اون به سادگی بر اومدیم ، اما اینو میگم که هیچ وقت شانه خالی نکردیم و همدیگرو تنها نگذاشتیم . هرجا که من خسته و سر درگم شدم ، تو برایم بهترین پشتیبان بودی که بی هیچ نگرانی ای بهت پناه میاوردم و گمونم من هم برای تو همینطور بوده ام . سال پنجم ، سال مقاومت و شجاعت ما بود ، سال تغییر و تصمیم های بزرگ برای زندگی کوچیک ما بود. بهتره بگم ، برای تصمیم به تغییر، واقعا شجاعت لازمه و برای رسیدن به نتیجه ، مقاومت و پشتیبانی دونفره امون. نمیدونم که چند سال دیگه ما به نتیجه ای که آرزوش رو داریم میرسیم ، اما اینو مطمئنم که تا جایی که مسیرمون صحیح باشه ، ادامه میدیم و از مشکلاتش نمی ترسیم . چقدر آرامش بخشه این اعتماد دو جانبه . این اعتماد و اطمینان هم حاصل گذشت این پنج ساله . برای خودمون خیلی آرزوهای خوب میکنم که در سال ششم زندگیمون تجربه اشون کنیم . در کنار هم و برای هم باشیم . برایم عزیزترینی همسرم
For the rest of my life برای باقی ی زندگیم
I praise Allah for sending me you my love خداوند را می ستایم که تو را برایم فرستاد، عزیزم
you found me home and sail with me مرا یافتی و با من رهسپار شدی
And I’m here with you و من اینجایم با تو
Now let me let you know حالا بگذاربدانی
You’ve opened my heart تو قلبم را باز کرده ای
I was always thinkin’ that love was wrong همیشه فکر میکردم که عاشق بودن خطاست
But everything was changed when you came along oh اما همه چیز تغییر یافت زمانی که تو پیش آمدی…اوه
And there is a couple of words I wana say و کلماتی هستند که میخواهم بگویم
Honest and true till the end of my time امین و درستکار تا انتهای زندگیم
For the rest of my life برای باقی مانده ی عمرم
Through days and nights در تمام روزها و شبها
I’ll thank Allah از خداوند سپاسگزارم
From openin’ my eyes برای گشودن چشمانم
Now n’ forever I’ll be there for you حالا و همیشه من در اینجا خواهم بود برای تو
I know that deep in my heart میدانم آنرا از عمق وجودم
I feel so blessed when I think of you احساس خوشبختی میکنم زمانی که به تو فکر میکنم
And ask Allah to bless all we do و درخواست میکنم ازالله که متبرک کند همه اعمال ما را
You’re my wife n’ my friend n’ my strength تو همسرم ، دوست من ، و قوت من
N’ I pray we’re together in gena دعا میکنم با هم باشیم در بهشت
All I know I found myself I feel so strong همه چیز را دریافتم و پیدا کردم خود رااحساس قدرت میکنم
Yes! Everything was changed when you came along oh بله! همه چیز تغییر کرد زمانی که تو پیش آمدی… اوه
And there is a couple of words I wana say و کلماتی هستند که میخواهم بگویم
For the rest of my life برای باقی عمرم
I’ll be with you I’ll stay by your side میخواهم با تو باشم
Honest and true to the end of my time امین و درستکار تا انتهای زندگیم میخواهم کنار تو بمانم
I’ll be lovin’ you… lovin’ you عاشق توخواهم بود…عاشق تو
For the rest of my life برای باقی مانده ی عمرم
Through days and nights در تمام روزها و شبها
I’ll thank Allah از خداوند سپاسگزارم
From openin’ my eyes برای گشودن چشمانم
Now and forever I’ll be there for you حالا و همیشه من در اینجا خواهم بود برای تو
I know deep in my heart میدانم آنرا از عمق وجودم
Neither to fear you’re in front of me هیچ ترسی نیست ، تو در برابر منی
I strongly feel in love احساس قدرت میکنم در عشق
I strongly feel in love
Nothing in doubt that I will love you eternally و می دانم بی هیچ تردیدی عاشق تو هستم تا ابد
For the rest of my life برای باقی عمرم
I’ll be with you I’ll stay by your side میخواهم کنار تو بمانم میخواهم با تو باشم
Honest and true till the end of my time امین و درستکار تا انتهای زندگیم
I’ll be loving’ you… loving’ you عاشق توخواهم بود…عاشق تو
Through days and nights در تمام روزها و شبها
I’ll thank Allah از خداوند سپاسگزارم
From opening’ my eyes برای گشودن چشمانم
Now and forever I’ll be there for you حالا و همیشه من در اینجا خواهم بود برای تو
I know deep in my heart میدانم آنرا از عمق وجودم
ادامه مطلب
| Design By : Night Melody |
