ماجراهای خانه ما

روزت مبارک مادرم

Sat, 12 May 2012 12:10:49 GMT

مادر صبور و مهربونم چطور می تونم وصفی از بزرگی و محبتت را بنگارش درآرم .

شاید این رازی است میان من و تو – راز صبوری و مهر تو برای من – برای یگانه دخترت که من باشم .

راز فداکاری و گذشت تو – که نمی توانم هیچ کدام را بنویسم – فقط رازی است در دل من و در دل تو .

آنقدر تو بزرگی که کوچکی من دیگر به چشم نمی آید مادرم .

مادرم –تویی که فقط مادرم نبودی و نیستی

با کودکی ام ، کودکی هم سن و سالم بودی و پا به پای من میدویدی و هم بازی کودکی هایم می شدی

در نوجوانی و سرکشی هایم ، کوهی از صبرو سکوت و تحمل بودی ، هرچند که من آن زمان نمیدمت

در زمان بلوغ و تنهایی هایم بهترین ، نزدیکترین ، صمیمیترین و رازدارترین دوستم بودی

چه کسی می داند در پشت چهره خسته و پوست چروک افتاده و نگاه خسته و پاهای خمیده ات که دیگر نمیتواند پا به پایم نه بدود و نه راه برود ، چه انسان بزرگی وجود دارد که لایق پرستیدن است .

نمی دانم چطور می توان از مادری چون تو قدردانی کرد ؟ !! تویی که هر آنچه داشتی برای دلبندانت گذاشتی و خودت را از یاد بردی ، بی هیچ تمنایی ... جز آنکه زیبا و خوب زندگی کنیم آن هم برای خودمان ، و نه برای تو .

مادرم ، مادر خسته ام ، چقدر خوب است که تو هستی ، چقدر خوشبختیم که تو را در زندگیمان داریم – تو آرامش زندگیمان هستی – نمی دانی تو چقدر برایمان با ارزشی – خوبیه مهر تو آنقدر شیرین است ، هیچ گاه نمیتوان تصور کرد روزگاری از آن بی بهره شویم – برایمان بمان – مادرم تو چشمه جوشان مهری. مادرم تو را عاشقانه می ستایم .

خدایا نمیدانم آیا روزی چون منی لیاقت مادر بودن را پیدا خواهم کرد – لیاقتی که میدانم برای همه ی عمرم در پی سختی هایی خواهد بود که غیر قابل پیش بینی است – اما مادر بودن آنقدر شیرین خواهد بود که به سختی همه ی عمری بیارزد .

نوروز 1391

Tue, 03 Apr 2012 08:40:25 GMT

سال 1391 به یه عالمه آرزو از راه رسید

امیدوارم که پایان سال 91 بیشترشون برآورده شده باشن

روزهای پایانی سال 90

Tue, 13 Mar 2012 10:42:08 GMT

امروز چهارشنبه سوریه

خیلی کم پیش میاد که خودمون بریم دنبال شیطنت و آتیش بازی

مگه اینکه جایی بودیم و با گروهی – خیلی خاطرات پر از آتیش بازیی ای تو ذهنم ندارم – غیر از سالهای کودکی – آجیلی که بابا برامون میخرید و سبزی پلو با ماهی قبل از اومدن سال نو – و کپه های بوته ی خشکی که داداشی قبل از چهارشنبه سوری تو حیاط ذخیره میکرد ، برای اون شب

اون روزا همه محله پر بود از بچه و ما هم با همه ی بچه های محل ، دختر و پسر میرفتیم و از رو آتیش میپریدم و آخر شب همه با موهای بوی کز گرفته بر میگشتیم خونه . تازه بعدش مراسم قاشق زنی بود ( که خیلی تصاویر گنگی ازش تو ذهنم مونده )

الان دیگه اون بچه ها خودشون ، مامان و بابای بچه های امروز هستن . خلاصه یادش بخیر .

امسال رو نمیدونم چطور باید ارزیابیش کنم ؟؟ !!! بگم خیلی خوب بود ؟! بگم خیلی بد بود ؟!! از اغراق هیچ خوشم نمیاد . در کل سال سختی بود . اما شکر خدا روزای خوب و خوش زیاد داشت ، روزای سختش هم پایان خوشی داشت .

پس میشه یه سال خوب .

خوب ، جناب سال نود ، تو هم داری کم کم میری که تو خاطراب بمونی .

تو سال نود ، من و همسر جون خیلی برای زندگمون تلاش کردیم – خیلی خیلی برای پیشرفت کارمون زحمت کشیدیم ، من امیدوارم که نتیجه زحمت امسال رو تو سال بعد و البته سالهای بعدترش ببینیم . خوب دیگه ، خاصیت جوونی تلاش و کار و امیده .

نمیدونم ، اما هیچ خوشم نمیاد که من هم روزی به این باور برسم که بعضی ها روزیه ای که خدا بهشون میده از یه حدی بیشتر نمیشه ، هرچی هم تلاش کنن فایده نداره . باز هم میمونن تو خونه ی اولشون . بعضی ها همیشه باید زیاد داشته باشن و بعضی دیگه کم . واقعا دوست ندارم که به این اعتقاد برسم . چون هر چی ما بیشتر تلاش می کنیم ، باز هم سر جای اولمونیم ... هههههه

دوست دارم همچنان انرژی خوش بین بودنم رو حفظ کنم ، تا روی این دوران رکود رو تو زندگیمون کم کنم . با پروویی تماممممممم

سال نود ، لحظه های که امیدم رو از دست میدادم زیاد بود ، اما شکر خدا که ایمانم رو از دست نمیدادم و دوباره بعد از چند روز غرغر کردن ، دوباره میشدم همون فروغ قبلی .

روزایی که انتظار سه نفره شدن رو می کشیدم ، روزای خیلی خیلی سختی برام بود ، اما خدا رو شکر تونستم از پس این مسئله هم بر بیام و دیگه به عقل و غریزه ام کنترل پیدا کنم و آرامش ظاهریم ، راستی راستی تبدیل به آرامش درونیم بشه و از ته دل نبودن نفر سوم برام حیاتی نباشه و زندگیم سر جای اولش برگرده ، و البته قشنگ تر و واقع بینانه تر . حتی تو خلوتم دیگه غم نبودنش رو ندارم . دیگه نبودنش ، مسئله برام نیست .

خدا خودش خوب میدونه چطور من رو هدایت کنه که همیشه عاقلانه رفتار کنم و بتونم به احساساتم کنترل داشته باشم . شکرت خدا .

خوب پس تو سال نود ، فروغ خانه ی ما یه پله بالاتر رفته .

و از نظر و ارزیابی من ، آقای همسر خانه ی ما هم یه پله بالاتر رفته ، به هزار و یک دلیل ، از روابط خانوادگی خودمان اگه بگم ، از دید من خیلی خیلی تغییرات مثبتی داشته ، اونقدر که من خیلی خیلی بیشتر از قبل احساس دوستی و صمیمیت در کنارش می کنم .

و از لحاظ اجتماعی ، بسیار بسیار پخته تر ، محکم تر ، مقتدر تر و وووووو شده ، اینا رو من میتونم ببینم ، شاید دیگران همیشه جناب همسر رو کامل می دیدن ، اما من رشد و پالایشت رو خیلی ریزتر از بقیه میبینم و میدونم که تو امسال واقعا درخشانتر شدی . یه نوشابه دیگه برات باز کنم ؟؟

الان که خیلی سرم درد شدیدی داره ، نمیدونم دیگه از چیا باید می گفتم ، اما یه عالمه آرزوی خیلی خوب برای خودمون دارم که امیدوارم تو سال جدید ، یکی یکی بهشون برسم ، مخصوصا با تغییره جدیدی مثل تغییر خونه .

هوراااااااااااااااااااااااااااااا پیش به سوی استقبال از سال نود و یک .

Just for you

Mon, 20 Feb 2012 06:42:10 GMT

For the rest of my life                                            برای باقی ی زندگیم
I praise Allah for sending me you my love         خداوند را می ستایم که تو را برایم فرستاد، عزیزم
you found me home and sail with me               مرا یافتی و با من رهسپار شدی
And I’m here with you                                         و من اینجایم با تو
Now let me let you know                                   حالا بگذاربدانی
You’ve opened my heart                                   تو قلبم را باز کرده ای
I was always thinkin’ that love was wrong     همیشه فکر میکردم که عاشق بودن خطاست
But everything was changed when you came along oh        اما همه چیز تغییر یافت زمانی که تو پیش آمدی…اوه
And there is a couple of words I wana say      و کلماتی هستند که میخواهم بگویم

For the rest of my life برای باقی عمرم

I’ll be with you’ll stay by your side میخواهم کنار تو بمانم میخواهم با تو باشم
Honest and true till the end of my time امین و درستکار تا انتهای زندگیم

I’ll be loving you…loving you                                عاشق توخواهم بود…عاشق تو
For the rest of my life                                              برای باقی مانده ی عمرم
Through days and nights                                         در تمام روزها و شبها
I’ll thank Allah                                                            از خداوند سپاسگزارم
From openin’ my eyes                                              برای گشودن چشمانم

Now n’ forever I’ll be there for you                     حالا و همیشه من در اینجا خواهم بود برای تو
I know that deep in my heart                                میدانم آنرا از عمق وجودم
I feel so blessed when I think of you                    احساس خوشبختی میکنم زمانی که به تو فکر میکنم
And ask Allah to bless all we do                           و درخواست میکنم ازالله که متبرک کند همه اعمال ما را
You’re my wife n’ my friend n’ my strength      تو همسرم ، دوست من ، و قوت من
N’ I pray we’re together in gena                           دعا میکنم با هم باشیم در بهشت
All I know I found myself I feel so strong            همه چیز را دریافتم و پیدا کردم خود رااحساس قدرت میکنم
Yes! Everything was changed when you came along oh          بله! همه چیز تغییر کرد زمانی که تو پیش آمدی… اوه
And there is a couple of words I wana say          و کلماتی هستند که میخواهم بگویم
For the rest of my life                                              برای باقی عمرم
I’ll be with you I’ll stay by your side                       میخواهم با تو باشم
Honest and true to the end of my time                امین و درستکار تا انتهای زندگیم   میخواهم کنار تو بمانم
I’ll be lovin’ you… lovin’ you                                   عاشق توخواهم بود…عاشق تو

For the rest of my life                                              برای باقی مانده ی عمرم
Through days and nights                                        در تمام روزها و شبها
I’ll thank Allah                                                          از خداوند سپاسگزارم
From openin’ my eyes                                            برای گشودن چشمانم

Now and forever I’ll be there for you                 حالا و همیشه من در اینجا خواهم بود برای تو

I know deep in my heart                                    میدانم آنرا از عمق وجودم
Neither to fear you’re in front of me              هیچ ترسی نیست ، تو در برابر منی
I strongly feel in love                                        احساس قدرت میکنم در عشق
I strongly feel in love

And I know that
Nothing in doubt that I will love you eternally               و می دانم بی هیچ تردیدی عاشق تو هستم تا ابد
For the rest of my life                                       برای باقی عمرم
I’ll be with you I’ll stay by your side               میخواهم کنار تو بمانم میخواهم با تو باشم
Honest and true till the end of my time       امین و درستکار تا انتهای زندگیم
I’ll be loving’ you… loving’ you                      عاشق توخواهم بود…عاشق تو

For the rest of my life                                       برای باقی مانده ی عمرم
Through days and nights                                  در تمام روزها و شبها
I’ll thank Allah                                                    از خداوند سپاسگزارم
From opening’ my eyes                                    برای گشودن چشمانم

Now and forever I’ll be there for you          حالا و همیشه من در اینجا خواهم بود برای تو
I know deep in my heart                                میدانم آنرا از عمق وجودم

ولنتاین من و تو

Sun, 19 Feb 2012 08:11:58 GMT

(به علت مشکلات دسترسی به اینترنت ، این پست با تاخیر گذاشته شد)

هر روز برای من و تو روز دوست داشتن است .

دیروز در همه جای دنیا روزی مشترک برای گفتن دوستت دارم بود .

Happy Valentine

اما برای من و تو ، هر روزمان روز دوست داشتن است ، شاید خیلی زیاده از حد است ، شاید خیل شعار گونه است ، اما من و تو بی آنکه رنگ و بوی مهر میانمان شکل ظاهری به خودش بگیرد ، برای هم هستیم .

دیشب ، هشت ساعت تمام انتظار ، با هم در مطب دکتر گذراندیم ، در روز دوست داشتن ، با بسته ای ازپاستیل.

سال گذشته هم ، شب ولنتاین را ساعتها با هم در ماشین ، در پارکینگ بیهقی در انتظار بسته ی پستی در کنار هم ، با یک بسته پاستیل و یک بسته اسمارتیس گذراندیم .

دوست داشتن و دوست داشته شدن ، هر دو نیاز حیاتی ما انسانهاست . بسیار دیده ام که اکثریت افراد ، در جستجوی دوست داشته شدن هستند و برای آن بسیار تلاش می کنند . اما در نظر و عقیده من ، توانایی دوست داشتن ، بسیار زیبنده تر از دوست داشته شدن است .

توضیح زیادی برای این باورم ندارم ، اما دوست داشتن آنچه در اطرافت هست بسیار ساده تر است ، و بسیار آرامش بخش تر ، از آنکه سعی کنی ، دوستت بدارند .

نمیدانم این را کجا و کی آموختم که دوست بدارم ، بی آنکه انتظار دوست داشته شدن را در خودم بپرورانم ، به گمانم که این را از تو آموختم همسر خوبم . اما هنوز هم بارها و بارها ازت می پرسم که هنوز آنگونه که برایت بودم ، دوستم داری ؟ و با آنکه خودم پاسخش را میدانم ، اما دوست دارم که نجوای صدای گرم تو را در گوشم بشنوم ، حتی در خواب .

همسرم ، همدلم ، همراهم ، دوستت دارم به خاطر خودت ، و آنچه هستی . خدا رو شکر که تو را دارم .

وصف حال این روزهای عاشقانه ی ما

http://20ist.com/audios/%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%8A-%D8%A8%D8%A7%D9%82%D9%8A-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D9%85/

(حیف که نشد که کلیپش را به یادگار بگذارم )

پیشترها به سادگی از پاسخ محبت طرف مقابلم نمی گذشتم ، و درگیری ذهن و روحم با این انتظار که تبدیل به نیاز به حقی شده بود ، برایم آزاردهنده می نمود . اما سالهاست که دیگر خبری از آن احساس گنگ آزاردهنده و تلخ نیست .

می توان اینطور معنا کرد ، دوست داشتن ، در مقابل دوست داشته شدن ( دوست داشتنی مشروط )

چقدر بیقدر است ، محبت، در انتظار پاسخ .

محبت کردن تو ، در دیدگان دیگران ، زیبا و ارزشمندت می گرداند ، بی آنکه از انتظار تو اطلاعی داشته باشند ، و اما تو --- برای آنکه آن زیبایی کمرنگ نگردد ، کلامی از انتظار بی پاسخت به زبان نمی آوری ، و با گمان اینکه ، این انتظار و نیاز در تو خاموش می ماند ، غافل از اینکه نیازت در تو هرگز خاموش نمانده ، آتش این نیاز در تو به مانند خرده های زغالی می ماند که گرد خاکستر روی آن نشسته و تنها منتظر نسیمی است که شعله ور شود ، آن وقت است که دیگر محبت های تو تبدیل به سوهان منتی می گردد ، که بر روی آنچه با نام محبت از خود ساخته ای ، می ساید .

دیگر وقتی محبتی می کنم ، آنرا نهایت لطف خودم تصور نمی کنم ، محبت و دوست داشتن ، ارزشمندترین هدیه ای است که خودم می توانم به خودم بدهم .

دوست داشتن یکی از زیباترین احساس های زیستن است .

دوست داشتن موهبتی است که تنها زمانی می توان از خلوصش لذت برد و احساس آرامش نمود که ، بی انتظار پاسخ نثارت گشته باشد .

به گمانت چرا کمتر محبتی و عشقی را می توان مشابه عشق و محبت مادر به فرزند دانست و تجربه کرد ، چون مادر است که خالصانه مهرش را نثارت می کند و خطاهایت را می بخشاید، آغوش برایت باز می کند و در نهایت مهر به تو آرامش می دهد .

و البته شاید بیشتر از تو ، این مادر است که محبت کردن به فرزندش لذت میبرد و آرامش می گیرد .

ای کاش بتوانیم اینگونه به یکدیگر مهر بورزیم.

آغازی دیگر

Mon, 30 Jan 2012 10:36:37 GMT

آغازی دیگر

اتفاقاتی غافلگیر کننده و بدون پیش بینی و انتظار ، زندگی روزمره و عادی تو را دست خوش تغییر می کند ، تغییری که تکانت می دهد و اگر آمادگی لازم را برای تغییر نداشته باشی ، هاج و واجت می کند .

تغییر برای ما و خانه ی ما غیر منتظره آمد ، اما به گمانم بتوانیم از پس این تغییرات برآییم و هاج و واج نمانیم.

خانه ی کوچکمان را که با تمام عشقمان دوستش داشتیم ، و البته داریم ، فروختیم ، بسیار ناگهانی ....

و خانه ای کمی بزرگتر را خریدیم ، اما از آنجایی که این خانه ما را خیلی دوست دارد و ما هم او را ، نتوانستیم خیلی ازش دور شویم ، فقط به فاصله ی چند کوچه ی باریکتر آن سو تر .

نمی دانم چرا سال گذشته که قصد رفتن از این خانه را داشتیم ، نگذاشتی که برویم ، اما حالا .... بدون اینکه بخواهیم ، اجازه دادی که ما برویم ؟!!!

من همیشه خانه ای بزرگتر و نو نوارتر می خواستم ، اما تو را چه کنم ، که اینهمه دوستت می دارم ؟؟؟؟؟

تو برای ما خانه ای بودی که در آن آغاز کردیم ، بهترین و شادترین لحظه ها را در میان دیوارهای امن تو تجربه کردیم ..

سخت ترین و تلخ ترین لحظه های زندگی مان را با آرامشی که تو برایمان ساختی ، از سر گذراندیم ...

نمی دانم آرامش ما ؛ تو را اینچنین گرم و با صفا کرد ، و یا آرامش تو؛ این صفا و گرمی را به زندگی ما بخشید ؟؟؟؟

اما هر چه که هست ، برایمان خاطرات خوشی است که از میان دیوارهای تو برایمان می ماند ...

برای مان عجیب شده دقیقا در همان تاریخی که شش سال پیش تو برای ما شدی ، از ما دل کندی !! (28/10/84 تا 28/10/90)

وقتی که فکر رفتن می کنم ، اشک به چشمانم میدود ، خانه ی کوچک ما ، خانه ای پر از مهر ما ، خانه ی پر از نور و گرمای ما ، تو را بگذاریم و برویم ؟ خوب یادم هست که چطور آقای خانه دیوارهایت را مرمت کرد و آراست ، تا در چشم خانوم این خانه مقبول گردد .

آن لحظه های ناب تلاش مرد خانه برای آراستن خانه اش ، مرغ بهشتی ای را در نظرم جلوه گر می کند که با تمام تلاش و وسواس سعی در ساختن و آراستن هر چه بیشتر آشیانه اش می کند ، تا جفتش آن همه سلیقه و ذوق را از نظر دور نگرداند و یگانه بانوی آشیانه اش گردد.

اینچنین مرد بهشتی ای در کنارم دارم که ، خانه ی کوچک مان ، به بهشت کوچک ما مبدل گشت .

شاید هیچ کس نتواند زیبایی های خانه ی کوچک ما را جز من و تو ؛ با چشمانی عاشق ببیند ، اما اولین خانه ی ما ، خانه ای بسیار زیبا و دل انگیز ، از نور و مهر و گرما بود.

این ها را نوشتم که هیچ گاه گذر زمان و روزمرگی ها با پاشیدن گرد فراموشی از خاطرمان نبرد .

اما این را خوب میدانم که درخانه ی جدید ، برایمان فصلی نو از کتاب زندگی مان ورق خواهد خورد .

( ما سال جدید را هم در همین خانه ی دوست داشتنی مان آغاز خواهیم کرد ، و هنوز فرصت با تو بودن را داریم خانه ی زیبا و امن ما )

اتفاق غافلگیر کننده دیگری هم در کشاکش این تغییرات برایم پیش آمد ، که هنوز نمی دانم چه می خواهم بکنم ، قبولی دانشگاه در مقطعی بالاتر ، بعد از سالها ، بدون اینکه انگیزه ای از ادامه ی تحصیلات دانشگاهی داشته باشم ، فقط امتحانی دادم و قبول شده ام ، نمی دانم که باید بروم ، یا بگذارم برای زمانی که این انگیزه قویتر شد ، در هر حال این قبولی هرچند مذحکانه بود ، اما برای روحیه خودم و خوشحالی همسرم و مادر و پدرم خوب بود ؛ و تلنگری که هنوز پیر نشده ای و می توانی ادامه دهی .

چقدر روزهایی که پر از انرژی و امید هستی ؛ خوب هستند ، حتی اگر دنیایی مسائل پیچیده رو به رویت برای حل کردن داشته باشی ، تو جرعت خواندن صورت مسئله را از خودت نشان می دهی و راه حل پشت راه حل برایش می نویسی و می نویسی ، به این امید که شاید از میان این همه راه حل ؛ یکی از آنها به جواب اصلی نزدیک باشد و تو نمره کامل از مسئله ای که جلوی رویت گذاشته اند ، بیاوری .

درخت کریسمس خانه ی ما

Sun, 18 Dec 2011 07:42:34 GMT

همسرم – همدلم – مهربانم ، ممنونمممممممممممممممم

این روزها شادابی من و تو در پس انتظاری طولانی و خسته کننده و فشار زیاد کار و مسئولیت تو، کم و کمتر شده ، و هر دو سعی می کنیم که برای دیگری لحظه ای همراه با آرامش و شادی را خلق کنیم ، هرچند کوتاه ، گاه با کلامی – گاه با یاد خاطره ای – گاه با دیدار دوستان و عزیزان – گاه با گردشی کوتاه حتی در نهایت خستگی و کلافه گی از روز در هم پیچیده ای که داشته ایم .

چند شب پیش را " تو " برایم بسیار شادی بخش ساختی ، حیفم آمد که از آن شب خاطره ای ثبت نکنم – ( هر سال با آنکه ما مسیحی نیستیم ، اما به خاطر دل من ، در روزهای نزدیک به سال نوی مسیحی ، به محله های همشهریان ارامنه میرویم و گشتی میزنیم ، و از مغازه هایی که این شبها پر از سمبل های کریسمس هستند ، یادگار کوچکی می خریدیم ، که من با آن کلی ذوق می کردم ) –

اما امسال با آنکه سخت مریض بودی ، برای دله من و نشاندن خنده ای بر لب من ، برایم یک درخت خریدی ، و یه صومعه ی فانتزی- چقدر من این درخت و صومعه رو دوست دارم – چقدر این درخت برایم با ارزش است – نمیدانی اگر بگویم دلم را " تو " چراغان کردی ، نه چراغهای درختمان .

ای کاش همه ی زوج ها یاد میگرفتند که همیشه باید مهر و عشق را زنده نگاه دارند ، مهر و محبت چیزی نیست که بگذاری روی تاقچه و یا توی آلبوم خاطرات ، و سالی یکبار به یاد سالروز عروسی به یادش آوری – بسیار دیده و شنیده ام که می گویند : "خوب ما با هم هستیم و برای هم تلاش می کنیم ، همه ی ساعات روز را برای این زندگی و مخارجش زحمت می کشیم، خوب بیش از این دیگر چه نیازی هست ؟!! اما آیا روز اول هم همین نشانی از مهر را برایمان بود ؟

مهر و محبت با پراکندن و نشان دادنش است که روز به روز زیباتر و موثرتر می شود.

مهر و محبت زناشویی ، گلدان گلی است که باید به آن نور برسانی ، آب برسانی ، حتی گلبرگ هایش را ناز و نواش کنی ، با او گفتگو کنی ، تا رشدش متوقف نشود و در تمام فصل ها با ریزش گلهایش ، باز گل بدهد و برایت بدرخشد . این رسیدگی به این گلدان فقط و فقط وظیفه ی یکی از همسران نیست – هر دو باید با جان و دل از گلدانشان مراقبت کنند ، اگر روزهایی یکی از آن ها گرفتار بود ، نباید دیگری از گلدان دل ببرد و منتظر بماند تا دیگری سر وظیفه اش حاضر شود ، اگر این شود که دیگر باید منتظر پایان عمر گلدان و گلهایش شد . اما حتی اگه یکی از همسران هم این رسیدگی ها غافل نشود ، باز آن گلدان شاداب خواهد ماند ، تا روزی که دوباره دو نفره برای گلدانشان نور و آب بیاورند ، روزی دیگر این گلدان کوچک تبدیل به یک درخت گلدار و با ریشه های محکم میگردد ، تا شاخه نهالی از آن را بتوانی به دست فرزندت بسپاری ، تا او هم مسئولیت نهال سلامتی که به او سپرده ای را به عهده بگیرد ، همانطور که ما نهالمان را از بزرگتر ها به امانت گرفتیم و مسئولش شدیم .

ورود همسر جون من به سی و چهار سالگی

Sat, 12 Nov 2011 12:32:11 GMT

تولد سی و سه سالگیت مبارک باشه همسر جون من

تولد تو با ارزشترین تولد برای من است ، اگر تو نیامده بودی ، در کجای این دنیا همسری همچون میداشتم ..

خوب می دانی که چقدر با تو آرامش دارم و چقدر همیشه شاکر هستم که تو در کنارم به عنوان همسر و بهترین دوست من هستی .

من رو ببخش اگه یادداشت تولدت را با کمی تاخیر در خاطراتمان ثبت کردم .

تولدت را مثل همیشه روز 15 آبان در جمع خانواده خودت در منزلمان شاد بودیم و همه برایت آرزوهای خوب و زیبا داشتند .

امیدوارم شمع 100 سالگی را در سلامتی و شادی فوت کنی .

سکون

Mon, 24 Oct 2011 12:20:21 GMT

ننوشتنم از آن جهت نیست که رویداد تازه ای برای ثبت کردن دست نداده است ، ننوشتنم از سکوت دلم است .

ساکت تر شده ام ، آرامتر .

حرفها ، خواست ها و نیاز ها در دلم به خواب می روند و اثری در ظاهر نمی گیرند.

در دل ، در سکوت ، در پس ذهن و خیال می خواهم و می خوانم ، هرچند که چیزی در ظاهر ظهور نمی کند .

تغییر کرده ام ، بسیار تغییر کرده ام ، از شور و هیجان هایم دیگر خبری نیست . خاموشم . فروغی ندارم .

میانسالی در من رشد می کند و ناتوان از اینکه نگذارم در روحم نیز رشد کند .

تصمیم برای حرکتی تازه می گیرم ، تا شوقی را دگر بار در وجودم روشن کنم ، اما این شوق عمر طولانی در من نمی یابد.

منتظر هیچ چیز نیستم ، حتی بهانه ی چیزی را هم نمی گیرم .

فقط در سکوت درونم مانده ام ، بی هیچ خواسته ای .

در سکون و سکوتم همچون مرداب خفته ای شده ام ، که بودن یا نبودنش را ارزشی نیست .

منتظر تو بودم که بیایی و دلم را چراغان کنی و باری دیگر اهلی شوم ، اما تو هم نیامدی و روزهایم همچنان به یکنواختی و ریتمی کند و خسته کننده ، بی هیچ فروغی در من می گذرد .

سلام بر سی و چهار سالگی

Sun, 21 Aug 2011 08:20:49 GMT

امروز سی و سه سال زندگی ، روزها و شب ها ، هفته ها ، ماه ها ، سال ها ، در گذر از کودکی و نوجوانی و جوانی رو پشت سر می گذارم و قدم در سی و چهار سالگی ام می گذارم .

پس سلام

از وقتی از سی گذر کردم – روزای تولد برام شادابی سالهای قبلترش رو نداره – منتظر تولد نیستم – نه کیک و نه هدیه و نه تبریک – دوست دارم کسی یادش نباشه – اما به مدد فیس بوک ، خیلی ها این روز رو با محبتشون بهم تبریک گفتن از صبح تا به حال ، البته به غیر از خانواده ام که مطمئنم همیشه یادشونه . هرچند که هنوز عزیزترین یادش نیوفتاده و یا به روی خودش نیاورده .

دلم گرفته امروز

اشک هام میان و میرن ، دلم یه چیزی می خواد ، نمی دونم چی ، یه نشونه ، یه هدیه ، یه بغض تو دلم سنگین شده که بی بهانه می چکه . نمی دونم که حتی این بغض چیه و برای چیه – مثل گریه اولین نفس .....

امروز روز تولده منه – می دونم که این روز برای مامان و بابام خیلی با ارزش بوده و هست – خدایا شکرت به خاطر حضور با ارزششون تو زندگی من – چقدر در حق من لطف داشتی که مامان و بابام رو این دوتا فرشته انتخاب کردی .

امروز دلم می خواد شاکر باشم به خاطر داشته هام از همون لحظه تولد ، می دونم خیلی از چیزایی که از همون لحظه هدیه گرفتم رو هنوز هم نمی دونم و نمی شناسم .

به خاطر نفسی که راحت کشیدم و شیری که با عشق مامان گلم نوشیدم .

به خاطر محبت پدری که قبل از اینکه تو این دنیا باشم برای من بوده و هست .

به خاطر برادر بزرگی که همیشه می تونستم روش حساب کنم و به هم جرعت می داده.

به خاطر برادر کوچیکی که همیشه می تونستم عاشقانه دوستش داشته باشم و خواهری کنم براش .

به خاطر همسری که ، نه همسر نه .... دوست – یار – هم پا – هم دل – نمی تونم بگم چی – کسی که همیشه جاش تو زندگی برام خالی بود ، و نه پدر و نه مادر و نه برادرها و نه دوستانم می تونستن اون جا رو برام پر کنن . به خاطر عزیزترین .

به خاطر دوستان و اقوام خوب شاکرم .

اینا چیزای کمی نیست که من دارم – خیلی ها یه دونه اش رو هم ندارن – خدایا هزار بار شکر

به خاطر خودم هم شکر – فروغی که زندگی رو دوست داره – کور نیست – کر نیست – می بینه و می شنوه و راهش رو خودش انتخاب می کنه و انسانگونه زندگی می کنه .

به خاطر رنگ گلها شکر

به خاطر آفتاب و باران شکر

به خاطر چیزای کوچیکی که هنوز می تونم ببینمشون و با هاشون سر خوش بشم شکککککککککککککککر .

برای خودم امروز آرزو می کنم که همیشه بتونم شادی درونم رو حفظ کنم و انتظارم از اطرافیانم کم و کمتر کنم و بتونم عصبانیتم رو راحت تر کنترل کنم و از اطراف و اطرافیان کمتر تاثیر بگیرم .

نمی دونم اما آرزوهای خیلی بزرگی مثل زمانی که بچه بودم ندارم – زندگی ام این قدر بی هیجان پیش میره که رویاهام رو فراموش کردم که بخواهم آرزوی خاصی بکنم .

اما بزرگترین آرزوم اینه که خودم و اطرافیانم رو سلامت ببینم و درد و رنجشون رو ، چه جسمی و چه روحی نبینم .

و اونقدر توان مالی داشته باشم که به خیلی ها کمک کنم و خودم هم راحت باشم و نگرانی نداشته باشم – خوب این دیگه حسابی ایده آل گرایی شدش .... ههههههههه ..... اما خوب دیگه گفتم آرزو دیگه .

دلم می خواد برای خودمون سفرهای جالب بریم – یکی از بزرگترین آرزو هام اینه که با محمد هی بریم سفر– مثلا قطب – مثلا ته دریا و غواصی – مثلا ته دل جنگل – وقتی که عزیزترین رو با نگاه پر از حسرتش می بینیم – این آرزو رو میزارم تو الویت همه ی آرزوهام ، بس که باهاش بهم خوش میگذره .

دلم میخواد مامان بشم – اما خوب اگه هم نشدم – در عوضش یه چیزای دیگه میخوام دیگه – مثلا همون خیال راحت و بی دغدغه از مسائل مالی که بتونیم از اون سفرها بریم . چه کیفی میده واقعاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

خلاصه اگه سر دل آرزو هام باز بشه – خیلی گرون در میادش --- هههههههه – اما همون یه دل شاد و بدن سلامت از همه چیز برام مهمتره . خدایااااااااااااااااااااااااااااااااااااا شکرتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

تنها شیرینی سالروز تولد سی و چهار سالگی و شمعی که با آروزیی فوت شد.

همسرم به خاطر تغییر تقویم ساعتش ، تاریخ تولدم تولد رو از با روز بعدش اشتباه گرفت ، و در نتیجه نه آن روز و نه روزهای بعد از آن هیچ چیزی برایم در نظر نگرفته بود ، چرا که فکر می کرد دیگه برای من ارزشی نخواهد داشت .